رازداری پزشکی – آوای البرز

بر اساس ماده 7 منشور حقوق بیمار در ایران، بیمار حق دارد از محرمانه بودن پزشک و سایر اعضای تیم درمانی برخوردار باشد. پایبندی به اصل رازداری مستلزم احترام به حریم خصوصی بیماران است و با اصل خودمختاری که احترام به خود انضباطی بیمار است مطابقت دارد.

به گزارش آوای البرز همشهری وی نوشت: اصل رازداری پزشکی و حفظ حریم خصوصی بیماران یکی از مهمترین وظایف اخلاقی در حوزه پزشکی است و سابقه طولانی در دنیای پزشکی دارد و هنگام بیان دلیل و فلسفه آن می توان به استقلال بیمار احترام گذاشت. بیمار (پزشكان پس از ارائه اطلاعات لازم با مشاركت بیمار در مورد نحوه درمان او تصمیم گیری می كنند) و مرتبط با موضوع جلوگیری از آسیب به رابطه است. وی خاطرنشان كرد: بیشتر ضوابط اخلاقی طب حرفه ای انجمن ها و سازمان ها بر موضوع حفظ حریم خصوصی و رازداری تاکید دارند و حتی برخی کشورها قوانینی در این زمینه وضع کرده اند.

البته شرط محرمانگی مطلق نیست و ممکن است شرایطی وجود داشته باشد که پزشک مجبور به نقض رازداری شود، اما سوالی که در این زمینه مطرح می شود این است که آیا پزشک متوجه ارتکاب جرم یا جرایمی می شود؟ وظیفه بیمار در ترویج فعالیت های پزشکی چیست؟ ماده 648 قانون مجازات اسلامی نقض محرمانه بودن را در موارد قانونی مجاز دانسته است. این پرونده های حقوقی به چه معناست؟ از سوی دیگر، رعایت قانون برای همه افراد جامعه صرف نظر از موقعیتشان الزامی است. همچنین رعایت حریم خصوصی افراد یکی از اساسی ترین وظایف هر فردی است. در مورد پزشکان این اصل یکی از اصول اساسی حرفه آنهاست. بنابراین، پزشکی که باید بین حفظ اسرار بیمار خود و رعایت مقررات قانونی مندرج در ماده 648 یکی را انتخاب کند، ناگزیر به نقض یکی از این اصول است. به نظر می رسد راه حلی برای این مشکل وجود دارد. اگرچه وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی منشور حقوقی بیمار را تصویب کرده است، اما علیرغم نواقص قوانین کیفری در این زمینه، ایرادات مندرج در منشور و به ویژه عدم وجود ضمانت‌های اجرایی مؤثر، نظام حقوقی نمی تواند پاسخگوی مشکلات و بحران های بیماران باشد. به عبارت دیگر، حقوق بیماران، انتظاراتی است که از مؤسسات بهداشتی و درمانی وجود دارد. این وظیفه پزشک و پرستار است که صرف نظر از سن، جنس، نژاد و سایر تفاوت‌های موجود، بیمار حق دانستن، احترام، رازداری، حفظ حریم خصوصی، مراقبت و درمان مناسب، حفاظت و مخالفت را دارد. به حقوق بیمار احترام بگذارید.

بر اساس ماده 7 منشور حقوق بیمار در ایران، بیمار حق دارد از محرمانه بودن پزشک و سایر اعضای تیم درمانی برخوردار باشد. رعایت اصل رازداری به حریم خصوصی بیماران احترام می گذارد و به اصل خودمختاری که احترام به انضباط شخصی بیمار است احترام می گذارد. نکته مهم این است که در تمام این موارد، پزشک باید فواید افشا را با مضرات سبک و سنگین آن بسنجد و در نهایت تصمیم بگیرد. علاوه بر این، وی باید نهایت تلاش خود را به کار گیرد تا کمترین آسیب ممکن را از این افشا به بیمار وارد کند. حداقل اطلاعات را ارائه دهید و فقط به کسانی که به این اطلاعات نیاز دارند برای جلوگیری از حوادث بگویید. در نهایت تا حد امکان باید سعی شود با بیمار همراهی شود و رضایت وی از این افشاگری جلب شود. وی در پاسخ به این سؤال که اگر پزشک در حین عمل پزشکی متوجه جرم یا جرایمی از سوی بیمار شود، نمی توان تکلیف او را به طور مطلق و یکسان برای همه جرایم بیان کرد. زیرا با توجه به اهمیت و ضرورت اصل رازداری، پزشک باید مواظب اسرار بیمار خود باشد، اما در مواردی که در قوانین مختلف مورد بررسی قرار می گیرد، رازداری مطلق نیست و استثنائاتی نیز وجود خواهد داشت; زیرا اگر پزشک همیشه به اصول اخلاقی حرفه خود پایبند باشد، اگر متقاعد شود که بیمار در حال ارتکاب جرم است، باز هم محرمانگی بیمار را در اولویت قرار می دهد، وظیفه انسانی خود را زیر پا گذاشته است؛ زیرا در صورت عدم رعایت اصول اخلاقی، پزشک مرتکب جرم شده است. زیرا بررسی ها لزوم حفظ رازداری را جز در موارد استثنایی نشان داده است و در صورت ارتکاب جرم، نادیده گرفتن رازداری توسط پزشک را ایجاب می کند.

انتهای پیام/