اقتدار در تبعید – آوای البرز

تبعید جزء لاینفک زندگی رهبران سیاسی و معنوی است و این قانون نانوشته تأثیر عمیقی بر زندگی بنیانگذار انقلاب اسلامی داشته است.

به گزارش آوای البرز همشهری وی با این مقدمه نوشت: از اوایل دهه 40 امام خمینی (ره) رهبر جریان سیاسی علیه رژیم پهلوی وارد میدان جنگ شد و فراز و نشیب های تبعید را پشت سر گذاشت و از ترس نفوذ و محبوبیت روزافزون رژیم پهلوی. رهبر مخالفان دولت امپریالیستی در میان مردم، محمدرضا شاه پهلوی بعدها با کمک حزب بعث عراق به پاریس مهاجرت کرد؛ پس از بازگشت و با همدلی مردم به رژیم سرکوبگری در ایران پایان داد.

بوقلمون
اولین تبعید

امام خمینی (ره) از همان روزهای آغازین مبارزه با رژیم پهلوی زیر نظر ساواک بود و عوامل رژیم شاهنشاهی بنا به دلایل مختلف بر محل اقامت ایشان در کوم نظارت داشتند. ایجاد فضای امنیتی در نزدیکی محل اقامت امام در کوم یکی از مأموریت های مکرر ساواک بود، اما در صبح روز 13 آبان 1343 شدیدتر از همیشه به منزل امام حمله شد و کماندوهای مسلح از تهران اعزام شدند. خانه محاصره شده بود. یک سال پس از اولین حمله نیروهای امنیتی به منزل امام در قم و این بار مأموران رژیم شاه در شب و هنگام نماز به منزل امام هجوم بردند.

در شب 23 فروردین 1343 امام خمینی (ره) دستگیر و به همراه نیروهای امنیتی مستقیماً به فرودگاه مهرآباد تهران منتقل شد و از آنجا با هواپیمای نظامی از پیش تعیین شده به آنکارا اعزام شد. خبر تبعید امام عصر همان روز در روزنامه های ساواک منتشر شد و نامه هایی به سازمان های بین المللی و مراجع تقلید ارسال شد. این اولین واکنش جدی مردم به درگیری های امنیتی عوامل رژیم پهلوی با امام خمینی بود.

در روز تبعید امام به ترکیه، ماموران ساواک مصطفی خمینی معروف به آیت الله را دستگیر کردند که یک ماه بعد توسط پدرش به ترکیه تبعید شد. تبعید امام به ترکیه به حدی شدید و طاقت‌فرسا بود که حتی پوشیدن لباس کشیش را در این کشور ممنوع کردند. اقامتگاه واقعی امام در ترکیه هتل پالاس بلوار آنکارا بود، اما یک روز بعد برای پنهان کردن محل سکونت خود به ساختمانی در خیابان آتاتورک نقل مکان کرد. رژیم شاه برای منزوی کردن امام (ره) و قطع ارتباط با نیروهای انقلابی داخل کشور، به بورسا، در 22 آبان 1343، در 460 کیلومتری غرب آنکارا نقل مکان کرد. امام خمینی در این مدت امکان هرگونه اقدام سیاسی را از دست داد و تحت نظارت مستقیم ماموران اکتشاف ایران و نیروهای امنیتی دولت ترکیه قرار داشت.

مدت اقامت امام در ترکیه 110 ماه است. در این مدت رژیم شاه بقایای مقاومت در ایران را به شدت سرکوب کرد و در غیاب امام خمینی اصلاحات سریع آمریکایی را اجرا کرد. در واقع حکومت پهلوی بر اثر فشار مردم و علما چندین بار نمایندگانی را برای تامین سلامت امام تبعیدی به ترکیه فرستاد. در این مدت امام خمینی (ره) در نامه‌های متعددی به نزدیکان خود و طلاب حوزه علمیه در قالب رمز، دعا و مناجات، عزم خود را برای مبارزه با رژیم پهلوی اعلام کرده و از آنان درخواست ارسال کتب دعا کردند. کتاب های حقوق. امام فرصت مغتنمی داشت تا جلد اول تحریر الوسیله را که اقامت اجباری در ترکیه بود، تدوین کند. این کتاب که حاوی فتاوای کرمی امام خمینی (ره) است، ابتدا احکام جهاد و دفاع، امر به معروف و نهی از مسائل معاصر را به عنوان واجبات دینی معرفی می کند.

نجف
به دعوا ادامه دادن

زمانی که امام (ره) در ترکیه بود، فشار جامعه مذهبی ایران برای آزادی ایشان روز به روز بیشتر می‌شد و شاه چاره‌ای را در تبعید امام (ره) به نجف پیدا کرد. در 13 آنلاین 1344 امام خمینی (ره) و فرزندشان آیت الله حاج آقا مصطفی از ترکیه به عراق، دومین کشور تبعیدی تبعید شدند. پس از ورود به بغداد، به زیارت حرم قاسم، سامره و کربلا رفت و به زیارت مرقد امام رفت و یک هفته بعد به نجف اقامتگاه اصلی خود رفت. استقبال پرشور دانش‌آموزان و مردم عراق در این است که پیام نهضت در مخالفت با رژیم شاه به شیعیان عراق و نجف در 15 خرداد 1342 ابلاغ شد. گفتگوی کوتاه امام با رسول عبدالسلام عارف رئیس جمهور وقت عراق و رد پیشنهاد امام برای مصاحبه رادیویی و تلویزیونی از همان ابتدا ثابت کرد که ایشان اهل تطبیق با فلسفه شاه نبودند. دولت های بغداد و تهران. در مدت اقامتش در عراق، این سیاست سیاسی تغییری نکرد و در میان مشکلات و فشارها، به یکی از معدود رهبران سیاسی جهان تبدیل شد که حاضر به درگیری های معمولی سیاسی و سازش بر سر آرمان های خود نشد.

امام خمینی (ره) از بدو ورود به نجف با ارسال نامه‌ها و پیک‌هایی به ایران، با نیروهای انقلابی ارتباط برقرار کرد و از آنان خواست که در همه مناسبت‌ها در پیگیری اهداف قیام 15 خرداد مقاومت نشان دهند. سفیر ایران در عراق در همان روزها در گزارشی به سران رژیم شاه نوشت: خمینی همه کاره در عراق ساکت نمانده است و به شدت علیه رژیم تلاش می کند. خواهشمند است برای روشن شدن تکلیف دستوری در این خصوص صادر کنید. شاه در پاسخ به این گزارش با عصبانیت نوشت: «من بارها گفته ام که این صدا را باید سرکوب کرد.

نوفل لوشات
انقلابیون پیشرو

امام خمینی (ره) از قبل می دانستند که صحبت از مبارزه و دعوت به مبارزه تبعید بیهوده است. به همین دلیل به تدریج اصلاح، تغییر شرایط و آموزش نسلی را آغاز کرد که پیام و آرمان های انقلاب را درک می کرد. امام خمینی (ره) در آبان 1344 در مسجد شیخ انصاری نجف با استفاده از تمام مخالفت ها و براندازی های عناصر حکومت شاه، سلسله دروس خارج فقه را آغاز کرد. از سوی دیگر، بسیاری از علاقه مندان وی وارد نجف شده بودند و بدین ترتیب کانونی از انقلابیون معتقد به راه امام را تشکیل دادند که وظیفه رساندن پیام های تبلیغاتی امام را به مردم ایران بر عهده داشت.

همان جنبش‌های انقلابی که تأثیر عمیقی بر توده‌ها گذاشت، رژیم پهلوی را بر آن داشت تا بار دیگر محل تبعید امام را تغییر دهد. در اول اکتبر 1978، رهبران حزب بعث عراق منزل امام را در نجف محاصره کردند و این خبر با خشم گسترده مسلمانان در ایران، عراق و جاهای دیگر مواجه شد. وی در دیدار با امام خمینی (ره) رئیس سازمان امنیت عراق گفت: شرایط ادامه اقامت ایشان در عراق به گونه ای است که مبارزه پایان یابد و در سیاست دخالت نکند. او احساس می کرد یک مادر مسلمان است. فشارهای مشابهی امام را بر آن داشت که در 12 مهرماه نجف را تا مرز کویت آزاد کند، اما به توصیه رژیم شاه، دولت کویت از ورود ایشان به کشور جلوگیری کرد. پیش از این صحبت هایی در مورد هجرت امام به لبنان یا سوریه مطرح شده بود که پس از مشورت با حاج سید احمد خمینی تصمیم به هجرت به پاریس گرفت.

در 5 اکتبر وارد پاریس شد و دو روز بعد در یک خانه ایرانی در نوفلوشاتو ساکن شد. در روزهای آغازین سفر رمان امام به لوساتو، از سوی مقامات کاخ الیزه نظر رئیس جمهور فرانسه مبنی بر پرهیز از فعالیت های سیاسی به ایشان اطلاع داده شد. امام در پاسخ به این هشدارها چنین محدودیت‌هایی را خلاف ادعای دموکراسی دانستند و کسانی که باید از فرودگاهی به فرودگاه دیگر و از کشوری به کشور دیگر سفر کنند، اهداف سیاسی و معنوی خود را رها نمی‌کنند.

تهران
بازگشت عالی

در زمانی که امام نوفلوشاتو در قدرت بود، راهپیمایی مردمی علیه رژیم گسترش بیشتری یافت و در روزهای تاشو و عاشورا در تهران و سایر شهرها تجمعات میلیونی در نتیجه رفراندوم غیررسمی علیه سلطنت شاه برگزار شد. پیام‌های امام خمینی مبنی بر ادامه اعتصاب، برنامه‌های رژیم شاه برای خاموش کردن اعتراضات مردمی را خنثی کرد. امام خمینی (ره) در دی ماه 57 شورای انقلاب را در نوفل لوشاتو تشکیل داد و در اوایل بهمن 57 خبر تصمیم خود برای بازگشت به کشور را منتشر کرد. سرانجام پس از 14 سال و چند ماه دوری از وطن، امام خمینی (ره) در صبح روز 12 بهمن 1357 وارد کشور شدند. در روز استقبال از امام خیل عظیمی از مردم فرودگاه را به مقصد بهشت ​​زهرا ترک کردند تا سخنان تاریخی امام را بشنوند. امام خمینی (ره) در این سخنرانی از تعیین حکومتی با حمایت مردم خبر دادند، این سخنرانی نشانه سقوط دقیق رژیم امپریالیستی در ایران بود.

انتهای پیام/